Zazwyczaj nie dążono do zupełnego zniszczenia prze

Stosował machiny oblężnicze np. w oblężeniu Halikarnasu w 334 r. p.n.e.. Grecy respektowali rozbudowany obyczaj wojenny, np. zwyczaj poddawania się przez podniesienie rąk, szanowali status posłów. Na okres igrzysk olimpijskich i pytyjskich ogłaszano święty rozejm ekecheirię, nie prowadzono wówczas działań wojennych. Zazwyczaj nie dążono do zupełnego zniszczenia przeciwnika wyjątkiem od tej reguły był Aleksander Macedoński, który w trakcie działań dążył przede wszystkim do rozbicia wroga. Armie zatrzymywały się po bitwie, by wystawić pomnik i pogrzebać poległych. Na tle wielu innych wojen greckie nie wyróżniały się okrucieństwem, ale to nie znaczy, że okrutne nie były. Według prawa wojennego, po zdobyciu miasta jego mieszkańcy stawali się własnością zwycięzców, choć w przypadku kapitulacji zwycięzca przyjmował na siebie zobowiązania, z których musiał się wywiązać. Wypadki rzezi mieszkańców zajętych miast były jednak na